CANDO te vexa o direi
oh Estrela de Santiago
e se inda non o fago
non é porque non o busquei
A tua luz non atopei.
Sí alleos por compañeiros.
Atopei terra e luceiros
día e noite os mirei.
Atopei o Sol i a Lúa
i as estrelas consteladas
atopeinas por miriadas
en cambio non vin a túa.